Ağın’dan Ezgiler

Ağın’dan Ezgiler

Senelerdir gitmedim güzel Ağın’a

Yüzümü sürmedim Osman Dağı’na

Otuz yıl önceki gençlik çağına,

Uzaktan hasretle baktım ağladım.

********************

********************

********************

Erimiş gümüşten aktı toprağı

Bir yeşil cennetti bahçesi bağı

Gördüm ki tütmüyor baba ocağı

Gönlümde bir ateş yaktım ağladım.

Kalmamış narların o tatlı rengi

Asmalar sanki bir matem çelengi

Bulmadım kendime bir kafa dengi

Bulmadım kendime bir kafa dengi

Hicranla bir kadeh çektim ağladım,

Kırlarda salınan mor sümbüller yok

Dallarda şakıyan şen bülbüller yok

Mis kokan leylaklar, pembe güller yok

Göksüme bir diken taktım ağladım,