MUAVAZA a. (ar. rivaz'dan muravaza) Esk.
1. Değiş tokuş, trampa.
2. Hileli iş: ' ‘Akdi muâvaza zımnında bir kimse birini aldatmış olsa zararına zâmin olur" (Mecellei ahkâmı adliye'den).
1. Değiş tokuş, trampa.
2. Hileli iş: ' ‘Akdi muâvaza zımnında bir kimse birini aldatmış olsa zararına zâmin olur" (Mecellei ahkâmı adliye'den).
Kaynak: Büyük Larousse