MüBAHASE a (ar babş'tan mü- bâhaşe). Esk.
1. Karşılıklı konuşma, tartışma: "Samim'in bu gibi meclislerde yegâne endişesi ciddi bir mübahase açılmasın diyedir" (Y. K. Karaosmanoğlu).
2. Bahse tutuşma.
1. Karşılıklı konuşma, tartışma: "Samim'in bu gibi meclislerde yegâne endişesi ciddi bir mübahase açılmasın diyedir" (Y. K. Karaosmanoğlu).
2. Bahse tutuşma.
Kaynak: Büyük Larousse
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder