MUHASIR sıf. (ar. muhasaradan mübaşir). Esk.
1. Bir şeyi çevreleyen, onun etrafını kuşatan.
2. Bir kale ya da şehri kuşatıp, erzak ve mühimmatının yolunu kesen.
1. Bir şeyi çevreleyen, onun etrafını kuşatan.
2. Bir kale ya da şehri kuşatıp, erzak ve mühimmatının yolunu kesen.
Kaynak: Büyük Larousse
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder