MUHATARAT çoğl. a. (ar. muhatara1 nın çoğl. mubatarat). Esk.
1. Korkular, tehlikeler.
2. Zararlar, ziyanlar.
1. Korkular, tehlikeler.
2. Zararlar, ziyanlar.
Kaynak: Büyük Larousse
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”
Kalem Sûresi, 68/4