MUHTİ sıf. (ar. hatamdan muhti). Esk.
1. Yanılan, hata yapan.
2. Hataya düşüren, yanıltıcı.
1. Yanılan, hata yapan.
2. Hataya düşüren, yanıltıcı.
Kaynak: Büyük Larousse
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”
Kalem Sûresi, 68/4