MUNFASIM sıf. (ar. infişSm'dan mun- faşım). Esk.
1. Kırılan, parçalanan.
2. Ezilmiş, zulme uğramış.
1. Kırılan, parçalanan.
2. Ezilmiş, zulme uğramış.
Kaynak: Büyük Larousse
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”
Kalem Sûresi, 68/4