MUSAMMEM sıf. (ar. taşmim den mu- şammem). Esk.
1. Kesin olarak kararlaştırılmış.
2. Tasarlanmış: "Gelecek mevsimi baharda musammem olan sûrı hümâyûnda..." (Cevdet Paşa, XIX. yy.).
1. Kesin olarak kararlaştırılmış.
2. Tasarlanmış: "Gelecek mevsimi baharda musammem olan sûrı hümâyûnda..." (Cevdet Paşa, XIX. yy.).
Kaynak: Büyük Larousse
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder