NEŞET, -ti a. (ar. neş'et) Esk.
1. Çıkma, meydana gelme, oluşma.
2. İleri gelme, lanma.
3. Neşet etmek, doğmak; kaynağını bir yerden almak,
4. Neşet-i uhra, ruhun bedenden ayrılışı, ölüm. || Neşet-i ûla, ruhun bedene girmesi.
1. Çıkma, meydana gelme, oluşma.
2. İleri gelme, lanma.
3. Neşet etmek, doğmak; kaynağını bir yerden almak,
4. Neşet-i uhra, ruhun bedenden ayrılışı, ölüm. || Neşet-i ûla, ruhun bedene girmesi.
Kaynak: Büyük Larousse
Neşet Ertaş
Neşet Günal
Prof. Dr. Neşet Çağatay
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder