REB a. (ar. reb). Esk.
1. İlkbahar ve sonbaharda oturulan bahçeli ev.
2. Barınak.
1. İlkbahar ve sonbaharda oturulan bahçeli ev.
2. Barınak.
Kaynak: Büyük Larousse
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”
Kalem Sûresi, 68/4