REKİZ sıf. (ar. rekiz). Esk.
1. Gizlenmiş, gömülmüş, saklanmış.
2. Sağlam, adamakıllı.
1. Gizlenmiş, gömülmüş, saklanmış.
2. Sağlam, adamakıllı.
Kaynak: Büyük Larousse
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”
Kalem Sûresi, 68/4