REKOR a. (ing. record'dan).
1. Bir dalda ya da bir yarışmada daha ilkin yapılmış olan dereceleri aşan ve resmen doğrulanan sportif netice.
2. Sporun haricinde, başka bir alanda daha ilkin elde edilmiş olan sonucu aşan yeni netice: Otomobil üretiminde üstün dereceli.
3. Üstün dereceli düzeyde, üstün dereceli sayılabilecek özellikte; bir çok. || Üstün derece elde etmek, herhangi bir etkinlikte daha ilkin elde edilmiş en iyi sonucu aşmak. || Bir rekoru elinde bulundurmak, bir spor branşında en iyi derecenin sahibi olmak.
1. Bir dalda ya da bir yarışmada daha ilkin yapılmış olan dereceleri aşan ve resmen doğrulanan sportif netice.
2. Sporun haricinde, başka bir alanda daha ilkin elde edilmiş olan sonucu aşan yeni netice: Otomobil üretiminde üstün dereceli.
3. Üstün dereceli düzeyde, üstün dereceli sayılabilecek özellikte; bir çok. || Üstün derece elde etmek, herhangi bir etkinlikte daha ilkin elde edilmiş en iyi sonucu aşmak. || Bir rekoru elinde bulundurmak, bir spor branşında en iyi derecenin sahibi olmak.
Kaynak: Büyük Larousse
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder