RİCS a. (ar. rics). Esk.
1. Din tarafından yasaklanmış şey, günah.
2. Pislik, kirlilik, murdarlık.
1. Din tarafından yasaklanmış şey, günah.
2. Pislik, kirlilik, murdarlık.
Kaynak: Büyük Larousse
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”
Kalem Sûresi, 68/4