SAFİYET a (ar şat ve -iyyef ten şafiyyef). Esk.
1. Saflık, temizlik: "Tüm ruhları safiyet ve hüsnünle gaşy edebilecek kadar sakıt ve ruhperver olduğun bir an" (H. E. Adıvar).
2. Bönlük
1. Saflık, temizlik: "Tüm ruhları safiyet ve hüsnünle gaşy edebilecek kadar sakıt ve ruhperver olduğun bir an" (H. E. Adıvar).
2. Bönlük
Kaynak: Büyük Larousse