SAYKAL a. (ar. saykal). Esk.
1. Cila icra eden kimse, cilacı.'
2. Cila hayata geçirmeye yarayan alet, cila aleti.
3. Cila.
4. Saykal vermek, cilalamak.
5. Saykal-kâr, saykal-zen, cilacı. || Saykal-kâri, saykal -zeni, cilacılık, yaldızcılık. || Saykal-zede cilalanmış.
1. Cila icra eden kimse, cilacı.'
2. Cila hayata geçirmeye yarayan alet, cila aleti.
3. Cila.
4. Saykal vermek, cilalamak.
5. Saykal-kâr, saykal-zen, cilacı. || Saykal-kâri, saykal -zeni, cilacılık, yaldızcılık. || Saykal-zede cilalanmış.
Kaynak: Büyük Larousse
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder