SEFERİ sıf. (ar. sefer ve -/"den seferi). Esk.
1. Seyahat ya da seferle ilgili.
2. Savaşla ilgili.
3. Yolcu olduğundan oruç tutmak benzer biçimde din görevlerini yerine getiremeyen kimse için kullanılır.
*Ask. Askeri bir sefer görevi olan: Seferi kol, birlik; seferi kuvvetler || Seferi kurum ve kadro, kurulu birliklere sefer esnasında kurulacak birliklerin, seferi kadro düzeyine çıkarılması ve seferde lağvedilecek birliklerin bu kadrodan düşülmesiyle oluşturulan kurum ve kadro. || Seferi ordugâh bölgesi, seferberlik duyurusu alan birlik ve kurumların her türlü ikmal gereksinimlerini tamamlayarak görevi sürdürecekleri emniyeti sağlanmış konma bölgesi.
*İsi. Yolculuğu sebebiyle ibadetlerinde kendisine bazı hususi kolaylıklar tanınan şahıs. ( SEFER.)
1. Seyahat ya da seferle ilgili.
2. Savaşla ilgili.
3. Yolcu olduğundan oruç tutmak benzer biçimde din görevlerini yerine getiremeyen kimse için kullanılır.
*Ask. Askeri bir sefer görevi olan: Seferi kol, birlik; seferi kuvvetler || Seferi kurum ve kadro, kurulu birliklere sefer esnasında kurulacak birliklerin, seferi kadro düzeyine çıkarılması ve seferde lağvedilecek birliklerin bu kadrodan düşülmesiyle oluşturulan kurum ve kadro. || Seferi ordugâh bölgesi, seferberlik duyurusu alan birlik ve kurumların her türlü ikmal gereksinimlerini tamamlayarak görevi sürdürecekleri emniyeti sağlanmış konma bölgesi.
*İsi. Yolculuğu sebebiyle ibadetlerinde kendisine bazı hususi kolaylıklar tanınan şahıs. ( SEFER.)
Kaynak: Büyük Larousse
Zigetvar Seferi (Zigetvar Kuşatması)
Nahcıvan Seferi
Uyvar Seferi
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder