ŞEMŞİR a. (fars. şem-i şir, aslan tırnağı'ndan şemşiı). Esk.
1. Kılıç.
2. Şemşir-be-dest, eli kılıçlı. || Şemşir -ger, şimşir-ger - ŞEMŞİRGER. || Şemşir -zen, şimşir-zen, kılıç çeken. || Şimşir-baz, iyi kılıç kullanan, kılıçla oyun meydana getiren. || Şimşir-i Hindi, Hindistan'da meydana getirilen bir çeşit kılıç. || Şemşir-i zulm, zulüm kılıcı.
1. Kılıç.
2. Şemşir-be-dest, eli kılıçlı. || Şemşir -ger, şimşir-ger - ŞEMŞİRGER. || Şemşir -zen, şimşir-zen, kılıç çeken. || Şimşir-baz, iyi kılıç kullanan, kılıçla oyun meydana getiren. || Şimşir-i Hindi, Hindistan'da meydana getirilen bir çeşit kılıç. || Şemşir-i zulm, zulüm kılıcı.
Kaynak: Büyük Larousse
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder