ŞİKEST a (fars. şikestenden şikest). Esk.
1. Kırma, kırılma.
2. Çöküş, yenilgi.
* sıf. Yenilmiş, kırık.
1. Kırma, kırılma.
2. Çöküş, yenilgi.
* sıf. Yenilmiş, kırık.
Kaynak: Büyük Larousse
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”
Kalem Sûresi, 68/4