Soylu Nedir?

Asil
TDK, Türk Dil Kurumu

ödat

1 . Doğuştan ya da hükümdar buyruğuyla, bazı ayrıcalıklara haiz olan ve hususi unvanlar taşıyan (kimse), asaletli, asil:

"Asil kişidir, iyi bir tahsil görmüştür, zekidir, yeteneklidir."- N. Cumalı.

2 . İyi tanınmış, köklü bir aileden gelen (kimse), necip, kişizade, asil:

"İzmir'in zengin ve asil ailelerinden birinin tek adam evladı."- T. Buğra.

3 . Saygı uyandıran, yücelik taşıyan:

"Japonların asil ve çetin savaşçılık gururuna, bu eğiliş ağır geldi."- F. R. Atay.

4 . Soyu iyi nitelikli olan, iyi cins soydan gelen (at vb.).

Birleşik Sözler

• asil erki
• asil soplu
• baba asil
• bey asil
• şehir asil

• 
  Ad Asil Sözcükler - İsim


• 
  Rasim Asil


• 
  İpek Asil

SOYLU sıf. ve a. Bir mutlakıyette ya da bir imparatorluk yönetiminde doğuştan ayrıcalıklı bir sınıfın üyesi olan ya da bu sınıfa hükümdar kararıyla sonradan katılan kimse için kullanılır; asil, aristokrat, asilzade


* sıf.

1. Asil bir hiç kimseye ya da soyluluğa ilişkin şey için kullanılır; asil: Asil kan. Asil bir aileden gelmek.

2. Ağırbaşlılığı, ciddiyetiyle saygı uyandıran, yüce gönüllü kimse ve bu kimsenin tutumunu, yüce gönüllülüğünü belirten şey için kullanılır; asil: Asil duygular. Asil bir kişilik. Asil bir özveri. Tarafları incitmeyecek asil bir çözüm.

3. İnceliğiyle, görkemiyle hayranlık, saygı uyandıran şey için kullanılır, asil: Asil bir yüz ifadesi. Asil bir davranış.

4. Görünümü görkemli, etkisi altına alan, hareketleri kurumlu hayvan için kullanılır, asil: Aslan, asil bir hayvandır.

5. Asil soplu, eski, köklü, tanınmış aileden gelen kimse için söylenir.

Kaynak: Büyük Larousse