TABE a. (fars. tâbe). Esk.
1. Tava.
2. Saç.
3. Tabei tabdan, pencerenin kanadını kaplayacak büyüklükte cam, kumaş ya da kâğıt. || Tabei zer, altın tava; Güneş.
1. Tava.
2. Saç.
3. Tabei tabdan, pencerenin kanadını kaplayacak büyüklükte cam, kumaş ya da kâğıt. || Tabei zer, altın tava; Güneş.
Kaynak: Büyük Larousse