TAFTE a. (fars. tâfte). Esk. Tafta.
* sıf.
1. Bükülmüş, katlanmış, dürülmüş.
2. Yanmış, yanık.
3. Aydınlık, ışıltılı, parlak.
4. üzgün.
5. Tafte-ciğer, ciğeri yanmış, âşık, sevdalı.
* sıf.
1. Bükülmüş, katlanmış, dürülmüş.
2. Yanmış, yanık.
3. Aydınlık, ışıltılı, parlak.
4. üzgün.
5. Tafte-ciğer, ciğeri yanmış, âşık, sevdalı.
Kaynak: Büyük Larousse