TAHADDüB a. (ar. ğadb'den tahad- düb). Esk.
1. Kamburlaşma, kamburluk.
2. Dışbükeylik.
1. Kamburlaşma, kamburluk.
2. Dışbükeylik.
Kaynak: Büyük Larousse
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”
Kalem Sûresi, 68/4