TAHAMMüR a. (ar. hamr'dan tahammül). Esk.
1. Mayalanma, ekşime.
2. Şarapla sarhoş olma.
3. Yalnız gözlerin görünebileceği biçimde peçe örtme.
4. Tahammür etmek, eylemek, mayalanmak; örtünmek, bürünmek, gizlenmek.
1. Mayalanma, ekşime.
2. Şarapla sarhoş olma.
3. Yalnız gözlerin görünebileceği biçimde peçe örtme.
4. Tahammür etmek, eylemek, mayalanmak; örtünmek, bürünmek, gizlenmek.
Kaynak: Büyük Larousse