TAHAŞŞüN a. (ar. huşunetten tahaş- şün). Esk.
1. Sertleşme, sert davranma.
2. Katılaşma.
1. Sertleşme, sert davranma.
2. Katılaşma.
Kaynak: Büyük Larousse
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”
Kalem Sûresi, 68/4