TEALİ a. (ar. rulüvv'den te'SIİ). Esk.
1. Yücelme, yükselme.
2. Teali etmek, yükselmek.
1. Yücelme, yükselme.
2. Teali etmek, yükselmek.
Kaynak: Büyük Larousse
Teali-i Nisvan Cemiyeti
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”
Kalem Sûresi, 68/4