TEFRİD a. (ar. ferd'den tefrıd). Esk.
1. Kendini Tanrı'ya adama, toplumdan uzak yaşayarak dünya işlerini bırakıp Tanrı ile meşgul olma.
2. Din bilimleriyle uğraşma.
*Esk. fiz. Elektriklenmesi istenen bir cismi iletken cisimlere dokundurma.
1. Kendini Tanrı'ya adama, toplumdan uzak yaşayarak dünya işlerini bırakıp Tanrı ile meşgul olma.
2. Din bilimleriyle uğraşma.
*Esk. fiz. Elektriklenmesi istenen bir cismi iletken cisimlere dokundurma.
Kaynak: Büyük Larousse
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder