Vantrilok
Temel Britannica
Vantrilok, konuşurken sesin başka yerÂden geldiği izlenimini verebilen kişiye denir. "Vantrilok" sözcüğü, Latince'de "karın" anÂlamına gelen venter ve "konuşmak" anlamına gelen loqui sözcüklerinden türetilmiştir. RoÂmalı oyuncular sözcüklerin karından geldiğini sanıyorlardı.
Gerçekte vantrilok sözcüklerini normal bir biçimde oluşturur. Ama, soluğunu yavaş yaÂvaş verirken ses telleri arasındaki boşluğu daraltarak seslerin boğuk çıkmasını sağlar. Konuşurken ağzını elinden geldiğince az açıp dilini geri çeker ve yalnızca dilinin ucunu kullanır. Aynı zamanda dudaklarını oynatma-maya çalışır. Dudakların kıpırdamaması, doÂğal olarak özellikle "b", "m" ve "p" gibi ünsüz seslerin söylenmesini güçleştirir.
19. yüzyılın sonlarına kadar vantriloklar çatı ya da bacadaki biriyle konuşuyormuş gibi yapar, izleyicilerin dikkatini başka yere çekÂmeye çalışırlardı.
Günümüzde vantriloklar genellikle başı ve dudakları oynayan hareketli kuklalar kullaÂnır. İzleyicilerin kuklanın konuşamadığını bilÂmesi gösteriye inandırıcılık ve basan sağlar. Bunun için vantrilok kendisine eşlik eden kuklası ile konuşur. Gösterinin başarısı, vanÂtriloğun yaratısı olan kuklanın kişiliğinin güçÂlü olmasına bağlıdır. Kendi sesini tekdüze ve yumuşak bir tonda tutan vantrilok, hareketleÂrini de olabildiğince kısıtlar. Gösteri sırasında kuklayı her zaman daha yüksek sesle konuşÂturup abartılı hareketler yaptırır. Bütün bunÂlar izleyicinin dikkatini vantriloğun ağzından uzaklaştırıp kuklaya yöneltmek amacıyladır.
Eski Yunanlı ve Mısırlılar bu biçimde konuşmayı biliyorlardı. Mısırlı ve Yunanlı rahiplerin ve rahibelerin bazen böyle konuşaÂrak, çevrelerindekileri tanrılarla ilişkiye geçÂtiklerine inandırmaya çalıştıkları, gelecekten haber vererek kâhinlik yaptıkları sanılmaktaÂdır. Afrika'da yaşayan Zulu ve Maori kabileleri ile Eskimolar arasında da pek çok vantrilok olduğu bilinmektedir.
Doğada ise, birbirlerini ya da insan sesleriÂni taklit eden muhabbetkuşu ve papağan gibi bazı kuşların bir çeşit vantrilok olduğu söyleÂnebilir.
Temel Britannica
Gerçekte vantrilok sözcüklerini normal bir biçimde oluşturur. Ama, soluğunu yavaş yaÂvaş verirken ses telleri arasındaki boşluğu daraltarak seslerin boğuk çıkmasını sağlar. Konuşurken ağzını elinden geldiğince az açıp dilini geri çeker ve yalnızca dilinin ucunu kullanır. Aynı zamanda dudaklarını oynatma-maya çalışır. Dudakların kıpırdamaması, doÂğal olarak özellikle "b", "m" ve "p" gibi ünsüz seslerin söylenmesini güçleştirir.
19. yüzyılın sonlarına kadar vantriloklar çatı ya da bacadaki biriyle konuşuyormuş gibi yapar, izleyicilerin dikkatini başka yere çekÂmeye çalışırlardı.
Günümüzde vantriloklar genellikle başı ve dudakları oynayan hareketli kuklalar kullaÂnır. İzleyicilerin kuklanın konuşamadığını bilÂmesi gösteriye inandırıcılık ve basan sağlar. Bunun için vantrilok kendisine eşlik eden kuklası ile konuşur. Gösterinin başarısı, vanÂtriloğun yaratısı olan kuklanın kişiliğinin güçÂlü olmasına bağlıdır. Kendi sesini tekdüze ve yumuşak bir tonda tutan vantrilok, hareketleÂrini de olabildiğince kısıtlar. Gösteri sırasında kuklayı her zaman daha yüksek sesle konuşÂturup abartılı hareketler yaptırır. Bütün bunÂlar izleyicinin dikkatini vantriloğun ağzından uzaklaştırıp kuklaya yöneltmek amacıyladır.
Eski Yunanlı ve Mısırlılar bu biçimde konuşmayı biliyorlardı. Mısırlı ve Yunanlı rahiplerin ve rahibelerin bazen böyle konuşaÂrak, çevrelerindekileri tanrılarla ilişkiye geçÂtiklerine inandırmaya çalıştıkları, gelecekten haber vererek kâhinlik yaptıkları sanılmaktaÂdır. Afrika'da yaşayan Zulu ve Maori kabileleri ile Eskimolar arasında da pek çok vantrilok olduğu bilinmektedir.
Doğada ise, birbirlerini ya da insan sesleriÂni taklit eden muhabbetkuşu ve papağan gibi bazı kuşların bir çeşit vantrilok olduğu söyleÂnebilir.
Vantrilog
Gösteri amacıyla konuşurken sesinin kendinden uzak bir yerden geldiği izlenimini veren kişi. Avrupa'da gösteri yapan ilk vantriloglar 16. yüzyılda Fransa Kralı I. François'nın uşağı olan Louis Barbant ve 17. yüzyılda İngiltere kralı I. Charles'ın vantriloğu olan Henry King'ti. Ancak vantrilogların kökeni çok eskilere dayanır. Mısır ve İbranîlerde vantriloglar olduğu ve daha da eski dönemlerde vantrilog rahiplerin bulunduğu ve bazı efsanelerdeki konuşan taşların ya da heykellerin kaynağının bunlar olduğu düşünülür.
Önceleri karınlarından konuştukları sanıldığından vantrilog kelimesi Lâtince karından konuşan anlamına gelmektedir ancak sözcüklerin biçimlenme mekanizması normaldir.
Gösteri amacıyla konuşurken sesinin kendinden uzak bir yerden geldiği izlenimini veren kişi. Avrupa'da gösteri yapan ilk vantriloglar 16. yüzyılda Fransa Kralı I. François'nın uşağı olan Louis Barbant ve 17. yüzyılda İngiltere kralı I. Charles'ın vantriloğu olan Henry King'ti. Ancak vantrilogların kökeni çok eskilere dayanır. Mısır ve İbranîlerde vantriloglar olduğu ve daha da eski dönemlerde vantrilog rahiplerin bulunduğu ve bazı efsanelerdeki konuşan taşların ya da heykellerin kaynağının bunlar olduğu düşünülür.
Önceleri karınlarından konuştukları sanıldığından vantrilog kelimesi Lâtince karından konuşan anlamına gelmektedir ancak sözcüklerin biçimlenme mekanizması normaldir.
Morpa Genel Kültür Ansiklopedisi
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder