YüKüNMEK gçz. f. Esk. Birinin önünde, saygı göstermek amacıyla eğilmek, yere kapanmak: “Arap verdi selamın izzet İle/Yükündü şah önünde hizmet ile" (Faziletname, XVI. yy.).
Kaynak: Büyük Larousse
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”
Kalem Sûresi, 68/4