YüZSüZLEŞMEK gçz. f. Yüzsüz duruma gelmek, arsızlaşmak: Şımartıla şımartıla iyice yüzsüzleşti.
* yüzsüzleştirmek ettirg. f. Yüzsüz duruma getirmek: Bu kadar hoşgörülü davranma, çocuğu yüzsüzleştiriyorsun.
* yüzsüzleştirmek ettirg. f. Yüzsüz duruma getirmek: Bu kadar hoşgörülü davranma, çocuğu yüzsüzleştiriyorsun.
Kaynak: Büyük Larousse
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder