Büyük L.
ÂHEN a. ve sıf. (fars. ahen). Esk 1. Demir: "Encamda âhenden olur rahne-i sühan' (Ziya Paşa, XIX._yy.). 2. Sert, katı, merhametsiz. 3. Âhen-âşiyan, demir yuva, yüksük. || Âhen-câme, zırh, sağlamlaştırmak ya da süslemek için kullanılan demir ya da çelik parça. || Âhen-çüb, demir çuhjk, şiş. || Âhen-keş, âhenrübâ, demir çeken, mıknatıs. |j Âhen-sâ, âhen- say, eğe, törpü, bileğitaşı. § Âhen-i cüft, âhen-ı gâv, saban demiri. |[ Âhen-i nerm, yumuşak demir. || Âhen-i sebz, âhen-i ter, iyi işlenebilen çelik.
a. 1. Kılıç. 2. Zincir.
Ahen
- Demir.
- Mc: Sert. Zincir. Kılıç.
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder