Türk Dil Kurumu
görelik, -ği
1. fel. Eşyayı, kavramları ya da tasarımları birlik, bağlılık, beraberlik vb. durumlarda toplayan görünüş ya da kalite, bağıntı, izafet, rölativite.
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”
Kalem Sûresi, 68/4