Türk Dil Kurumu
halel Ar. ¬alel
1. esk. Bozma, bozukluk.
2.Eskiden hanımefendilerin taktıkları cam bilezik.
halel ingilizcesi
- injury, harm
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”
Kalem Sûresi, 68/4