KABUKSUZ sıf.
1. Kabuğu olmayan.
2. Arg. Sünnetli adam için kullanılır.
3. Kabuksuz yumurtlatmak, bir kimseyi çok sıkıştırarak bir işi aceleye getirmesine, noksan yapmasına yol açmak.
—Kâğ. san. Kabuksuz odun, kâğıt sanayisinde kullanılan, kabukları tümüyle soyulmuş odun.
1. Kabuğu olmayan.
2. Arg. Sünnetli adam için kullanılır.
3. Kabuksuz yumurtlatmak, bir kimseyi çok sıkıştırarak bir işi aceleye getirmesine, noksan yapmasına yol açmak.
—Kâğ. san. Kabuksuz odun, kâğıt sanayisinde kullanılan, kabukları tümüyle soyulmuş odun.
Kaynak: Büyük Larousse
kabuksuz
ödat
kabuksuz yumurtlatmak
ödat
- Kabuğu olmayan.
kabuksuz yumurtlatmak