Kargaşa. Anılacak günlerim olmadı mı benim ? Ayaklarımın korkusuzca çiceklendiği , silahıma yapışıp sabahın serinliğini beklediğim, kuzey gemileriyle sağır olduğum günler, sepet örmeyi unuttuğum günler olmadi mi ? Ey geceyi ve kahverengi bir duzeni taşıyan ellerim! Yüzümün uğultusuyla şaşirttin beni. O karanlik ormanı yangina vurun. Çunku ben de kacarken ardimda kalanlari yakiyorum.
Ismet Özel
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder