LİSAM a. (ar. lişam). Esk. Peçe, yaşmak.
—Esk. giy. Müslüman hanımefendilerin yüzlerine örttükleri tül, yaşmak. (YAŞMAK.) || Tuaregler'de yüzün alt kısmını örten kumaş parçası. (Bk. ansikl. böl.)
—ANSİKL. Lisam, çoğu zaman solunum sistemini sıcak, soğuk, toz şeklinde etkenlerden korumak amacıyla kullanılır ve K.B. Afrika'daki bazı kabileler içinde yaygındır. Bedeviler'de ise gizlenmek amacıyla lisam kullanılırdı. Tuaregler'de bugün de kullanılmaktadır. Bunlarda lisam kullanmayana "sinek yutan" denir. Murabıtlar döneminde de yaygın halde kullanılan lisam, Muvahhitler döneminde kaldırılmak istendiyse de başarılamadı.
—Esk. giy. Müslüman hanımefendilerin yüzlerine örttükleri tül, yaşmak. (YAŞMAK.) || Tuaregler'de yüzün alt kısmını örten kumaş parçası. (Bk. ansikl. böl.)
—ANSİKL. Lisam, çoğu zaman solunum sistemini sıcak, soğuk, toz şeklinde etkenlerden korumak amacıyla kullanılır ve K.B. Afrika'daki bazı kabileler içinde yaygındır. Bedeviler'de ise gizlenmek amacıyla lisam kullanılırdı. Tuaregler'de bugün de kullanılmaktadır. Bunlarda lisam kullanmayana "sinek yutan" denir. Murabıtlar döneminde de yaygın halde kullanılan lisam, Muvahhitler döneminde kaldırılmak istendiyse de başarılamadı.
Kaynak: Büyük Larousse
Lisam
- Yüz örtüsü, yaşmak. Nikab.
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder