LOCULUS a. (ufak yer, tabut anlamında lat. söze ). Arkeol.
1. ölüyü yerleştirmek için katakompların duvarlarına kazılan, yatay ve uzun oyuk; bu oyuklar hemen sonra bir kapakla ya da kiremit parçalarıyla örtülür ya da taşlarla örülerek kapatılırdı (kimi süre bu kapak ya da duvarın üstünde bir yazıt bulunurdu).
2. Bir sunağın içinde ya da altında bulunan ve mukaddes emanetleri koymaya yarayan oyuk.
1. ölüyü yerleştirmek için katakompların duvarlarına kazılan, yatay ve uzun oyuk; bu oyuklar hemen sonra bir kapakla ya da kiremit parçalarıyla örtülür ya da taşlarla örülerek kapatılırdı (kimi süre bu kapak ya da duvarın üstünde bir yazıt bulunurdu).
2. Bir sunağın içinde ya da altında bulunan ve mukaddes emanetleri koymaya yarayan oyuk.
Kaynak: Büyük Larousse