MEŞAK, -kkı çoğl. a. (ar. meşakkat'in çoğl. meşâkk) Esk. Sıkıntılar, zahmetler: Meşakk-ı yaşam (yaşamın zorlukları, sıkıntıları).
Kaynak: Büyük Larousse
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”
Kalem Sûresi, 68/4