MüŞAHHAS sıf. (ar. müşahhas). Esk.
1. Kişileştiriimiş, insan kılığına sokulmuş.
2. Türü, kimliği saptanmış.
3. Ayrılmış, ayırt edilmiş: "Kim müşahhas olmaz ol nâdîde sultandan geda" (Fuzuli, XVI. yy.).
4. Somut.
Kaynak: Büyük Larousse
müşahhas
ödat, eskimiş Arapça muşahhas
Somut, konkre:
"Kimi zaman hayalim daha müşahhas olur, tanıdığım İstanbul sebillerini, mahallemizin ufak ve yoksul süslü çeşmesini görür benzer biçimde olurdum."- A. H. Tanpınar.
ödat, eskimiş Arapça muşahhas
Somut, konkre:
"Kimi zaman hayalim daha müşahhas olur, tanıdığım İstanbul sebillerini, mahallemizin ufak ve yoksul süslü çeşmesini görür benzer biçimde olurdum."- A. H. Tanpınar.
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder