MüSTAHIK, -kkı (ar. müstakıkk) Esk. Hak kazanmış, layık.
—isi. huk. Müstahık-ı kısas, katliam işleyen kişiyi, kısas suretiyle cezalandırma hakkına haiz olan şahıs.
—isi. huk. Müstahık-ı kısas, katliam işleyen kişiyi, kısas suretiyle cezalandırma hakkına haiz olan şahıs.
Kaynak: Büyük Larousse
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder