Müstakim Nedir?

Müstakim
TDK, Türk Dil Kurumu

ödat, eskimiş Arapça musta®³m

1 . Doğru, doğruluktan şaşmayan.

2 . (matematik) Doğrulu.

MüSTAKİM sıf. (ar. müstakim). Esk.

1. Düz, doğru: “Bizi çoğun tarîki müstakimden inhiraf etdirebilir" (Baha Tevfik).

2. Doğruluktan şaşmayan: “Aşk derdin olur âşık mizacı müstakim" (Fuzuli, XVI. yy)

—Esk. mat. DOGRU'nun eşanlamlısı. || Müstakim hat, doğru çizgi.


—Esk. zool. Müstakim-ül-cenah, düzkanatlılar.

Kaynak: Büyük Larousse

müstakim

• istikâmetli, istikâmette giden, doğru yolda olan.
• (ara.) er. - doğru, düz, dik. temiz, namuslu.
• doğru, düzgün.

mustakim ingilizcesi

• straightforward, sincere