Mütevekkil
TDK İslam Ansiklopedisi
ödat, eskimiş Arapça mutevekkil
1. Her işini Tanrı'ya ya da oluruna bırakmış, kadere boyun eğmiş:
2 . Tanrı'a tevekkül eden işinde güÂcünde lüzumlu tedbiri aldıktan sonrasında gerisini Tanrı'a havale eden.
TDK İslam Ansiklopedisi
1. Her işini Tanrı'ya ya da oluruna bırakmış, kadere boyun eğmiş:
"Sesini çıkarmadı. Mütevekkil bir hâli vardı."- N. F. Kısakürek.
2 . Tanrı'a tevekkül eden işinde güÂcünde lüzumlu tedbiri aldıktan sonrasında gerisini Tanrı'a havale eden.
MüTEVEKKİL sıf. (ar. tevekkül'den mütevekkil). Esk.
1. Her işini Tanrı'ya bırakan, tevekkül gösteren.
2. Kadere boyun eğmeyi gösteren.
1. Her işini Tanrı'ya bırakan, tevekkül gösteren.
2. Kadere boyun eğmeyi gösteren.
Kaynak: Büyük Larousse
mütevekkil ingilizcesi
- (someone) who özgü submitted himself to God (and therefore trustingly bears those hardships that come his way).
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder