vesait (vesa:it)
Arapça ves¥¢iµ
1.çokluk, isim, eskimiş Araçlar, vasıtalar: İki cephane depomuz vardır ki bunlar, seksen otomobil ve tüm ordu vesaitiyle altı ayda oraya depo edilmiştir.- A. Gündüz.
VESAİT, -tl a. (ar. vâs/fa'nın çoğl. ve- sS'/f).
1. Vasıtalar, araçlar.
2. Taşıt: Bir vesaite binmeden yürüyerek de gidebilirsiniz.
—Esk. Vesaiti nakliye, taşıtlar, taşıma araçları.
1. Vasıtalar, araçlar.
2. Taşıt: Bir vesaite binmeden yürüyerek de gidebilirsiniz.
—Esk. Vesaiti nakliye, taşıtlar, taşıma araçları.
Kaynak: Büyük Larousse
vesait ingilizcesi
1. means of transportation, vehicles.
2. means.
1. means of transportation, vehicles.
2. means.
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder