Abdullâh (r.a.)’dan; şöyle anlatıyor:
Resûlullah (s.a.s.) ile bir seferde bulunuyorduk. Bir ihtiyâcım için ayrılmıştım. (Orada) iki yavrusu olan bir serçe kuşu gördüm ve yavrularını aldım. Serçe, gelerek, yana yakıla yavruları için çırpınmaya (bağırmaya) başladı. Bunun üzerine Resûlullah (s.a.s.) gelerek:
– Bu kuşu yavru acısı ile sızlandıran kimdir? Yavrusunu kendisine iâde edin, buyurdu.
Yine (Resûlullah s.a.s.), yaktığımız bir karınca yuvasını görünce:
– Bunu kim yaktı? diye sordu. Biz:
– Biz yaktık, dedik. Resûlullah (s.a.s.):
– Ateş ile azap, ancak ateşin Rabbi olan Allah’a mahsustur (böyle yapmayın), buyurdu.