Bazen sadece olasılıkları, imkanları düşünerek...

Bazen sadece olasılıkları, imkanları düşünerek mutlu olabilir insan. Uzun zamandır birinden hoşlanıyorsunuzdur ve sadece hayallerinizde bu sevgiye karşılık alabildiğiniz için ona duygularınızı açmayı erteliyorsunuzdur.

Çünkü karşısına çıkıp kalbinizde biriktirdiklerinizi ona söylerseniz, sonsuz olasılıklar içinden sadece biri gerçekleşecek ve diğerleri de iptal olacak. ‘Ama benim bir sevgilim’ var dediğini düşünün… Hep hayalini kurduğunuz, sıcak bir yaz akşamı el ele sahilde yürüme olasılığınız bir anda çöp tenekesinde bulmaz mı kendisini?

Veya… artık son sahnelerin oynandığı bir ilişkiniz vardır; çok canınız yansa, gücünüz tükenmiş olsa bile bir türlü ayrılık konuşmasını yapamazsınız. Çünkü hala her şeyin düzelebileceği olasılığına sıkı sıkı tutunmuşsunuzdur bir elinizle. Bu imkanın varlığı rahatlatır sizi ve sona gelmiş olduğunuzu gönül rahatlığıyla inkar etmenizi sağlar.

Bazen sadece bir karar almaktan kaçmak için olasılıklarla oynarız, imkanların evreninden çıkmak istemeyiz. Tüm olasılıklara eşit mesafede durduğumuz o korunaklı bölgeyi terk etmek istemeyiz. Çünkü vereceğimiz karar bizi, her şeyi hayal gücümüzle yönettiğimiz o güçlü konumdan çıkarıp gerçeklik dünyasına fırlatacak ve kararımız doğrultusunda ilerlemeye mecbur bırakacaktır.

Hayatınızda önemli kararlar vermeniz gereken zamanları bir düşünün… Olasılıklarla yatıp kalktığınız günleri… her olasılığı daha da detaylandırarak tekrar tekrar zihninizde canlandırdığınız anları… delirmeye ramak kaldığını sandığınız geceleri… ve yine kaldığınız yerden olasılıkların cümbüşüne uyandığınız sabahları…

Soren Kierkegaard - “ İmkanlarla Oynamak ’‘