BİR ŞEHRİN İKİ UCU
Koskoca bir şehir
Okadar büyük ki:
Ben içinde noktadan ibaretim yalnızca.
Hüzünlü bir baharı görmüşüm kendimde,
Bir ucunda mutluluk,şans,olumluluk abideleri dikiliyor;
Bir ucunda da alabildiğine tiksinti,gözyaşı,şanssızlık abideleri dikiliyor.
Ağaç olsak kök salardık belki,
Ama ağaç değildik sana,
İmkansızlık içinde parlak bir yıldızın kaymaya mecburi kısmıydık…
Neden?
Çünkü; birileri iyi yaşamalı şehrin bir ucunda;
Birileri kötü ölmeli şehrin öbür ucunda…
Oyüzden iyi ve kötü ayrılmaz birbirinden,
Yüzleri gibi sırtlarınıda dönüktür kendiliğinden,
Ama hiç bir zamanda yanyana gelmez bir cennet ve cehennemdir…
Meral Meri
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder