
Birbirimizi anlayamayacağımız korkusuyla, sözcükleri gereğinden çok fazla kullanıyoruz.
Konuşmamanın , iletişim kurmayı reddetme anlamına çekilmesinden , kabalık olarak görülmesinden korkuyoruz.
Ayrıca çok fazla konuşuyoruz.Sessizlik bizi ürkütüyor.
Sessizliği denetleyemiyoruz.
Oysa sessizlikte, sezinlediğimiz ama tanımadığımız dürtülerin, özgürlüğün ve gelişigüzelliğin son noktası saklıdır.
Gündüz Vassaf
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder