Büyüklerden bazısı dedi ki:
İnsan namazının içerisinde İblis'ten korunmuş değildir. Ancak secdede ondan korunmuştur. Zirâ insan secde ettiği zaman şeytan işlemiş olduğu günahı hatırlar da hüzünlenir ve kendi nefsiyle meşgul olur, namaz kılan kimseyi terk eder. Böylelikle de kul secde ettiği zaman şeytandan korunmuş olur ancak nefisten korunmuş olmaz.
Kul secdede iken aklına gelen düşünceler, ya rabbânîdir veya melekîdir veya nefsânîdir, şeytan için ona karşı secdedeyken bir yol yoktur. Kul secdeden kalktığı zaman İblis'ten bu sıfat kalkar, o üzüntüsü gider ve seninle meşgul olur.
Akıllı kimseye gerekli olan ise, farz olsun nafile olsun namaza koşma hususunda gayret göstermesi gerekir. Tâ ki şeytanın burnu sürtülsün, Rahmân'ın rızası hasıl olsun ve ruh, Melîk-i Müteâl olan Hazret-i Hakk'a yakınlaşıp münacatın lezzetini ve kavuşmanın tadını bulsun.
Allah'ım! Bizi fenâ (secdede yok olma) secdesinin ehlinden kıl.
(Ruhu'l-Beyân Tefsiri, c.21, s.680)