Cüneyd-i Bağdâdî'ye;
“Hiç ibâdet ve tâat yapmadan karşılıksız olarak Allahü teâlânın lütfuna kavuşmak mümkün müdür?” diye sordular.
Cevâbında;
“Zâten gelen bütün nîmetler, bütün iyilikler,
hep Allahü teâlânın lütfudur.
Bu kadar âciz ve zavallı olan insanların yaptıkları ibâdet ve tâatlerin, O'nun lütfu olan nîmetlere karşılık olması mümkün müdür?"
buyurdu.