Gözlerim dışarıya dalmadan önce ne düşünüyordum? Bilmiyorum... İrade mi? Çaba mı...

Gözlerim dışarıya dalmadan önce ne düşünüyordum? Bilmiyorum...
İrade mi? Çaba mı? Yaşamak mı?
Etrafı saran yoğun ışık seline bakılırsa, gökyüzü hemen tamamen maviye kesmiş olmalı. Ama içimde hiç huzur yok –ah, huzur nedir bilemeyeceğim, asla!–, yüreğimin derininde, bir vakitler sattığımız o evin bir köşesindeki ihtiyar kuyu, yabancılaşmış bir evin tozlu tavan arasına tutsak kalmış çocukluğumun anısı var. İçimde huzurdan eser yok, hayır, ama –ne yazık!– huzuru tatmak için istek de yok.

Fernando Pessoa / Huzursuzluğun Kitabı

© Ellen Rogers