Hiç kimse bana “O yanındaydı,
daima sana bakıyordu” demedi.
Ben ise
Kaf Dağı'nın ardında arıyordum hep.
Tam yoruldum demiştim ki…
“Aşk geldi, kan gibi…
Damarlarıma derime doldu…
Beni benden aldı,
varlığımı sevgiliye doldurdu…
Kısaca;
Bana benden kalan bir ad;
ancak ötesi hep O…”
hz.M e v l a n a
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder